غار کریستالی ، غاری بزرگ ودیدنی در دل معدن نایکا در ایالت «Chihuahua » در مکزیک است. اتاق بزرگ این این غار از کریستال هایی تشکیل شده که تاکنون نظیر آن ها یافت نشده است .
این غار همانند حفره ای است نعلی شکل که از سنگ نمک ساخته شده است . تمام سطح این غار با کریستال هایی در ابعاد و اشکال مختلف پوشیده شده است ؛ هر طرف را که نگاه می کنید ، کریستالی از زمین یا دیواره ها به بیرون زده و منظره ای شگفت انگیز به وجود آورده است . دیوار هایی قرمز رنگی که تماما از مواد بلورین که با کریستال های «سلینت» یا «سنگ ماه» ( بخاطر شفافیت و رنگش به این نام خوانده می شود ) پر شده است.
کریستال هایی که گاها ابعادشان به چیزی در حدود ۱۱ متر طول , ۴ متر قطر و حتی وزنی بالغ بر ۵۵ تن می رسد .

آزمایش های متعددی روی این کریستال های غول آسا ، چیزی غیرعادی را در آن ها نشان نداده است. اما مطالعات همچنان ادامه دارد و دانشمندان در تلاش اند تا دریابند چه چیزی باعث بزرگی این کریستال ها شده است. مطالعات نشان داده که نژاد این کریستال ها بر می گردد به مکان هایی بسیار دوری در نزدیکی آتشفشان «کامچاتکا» در روسیه و غارهایی در اسپانیا ، ایتالیا ، اتریش و نیز غارهایی با شرایط مشابه جاییکه دمای هوا به ۳۰ الی ۵۰ درجه سانتی گراد و ۹۰ درجه رطوبت می رسد .
اجزای جامد کریستال ها عمدتا از منیزیم و آهن آلی هیدروکسید تشکیل شده اند. اما هیچ ماده آلی مرتبط با هیدروکسی های جامد درآن یافت نشده است.
مطالعات میکروبیولوژیک روی اجزای مایع، وجود مواد میکرو ارگانسیم را در مواد محلول اصلی که کریستال درآن رشد یافته اند ، نشان داد . کریستال ها خود از جنس سلنیت که گچ متبلور شده است ، می باشند.

هنوز با وجود این که چندین سال از کشف این غار می گذرد، پاسخ قطعی در مورد چگونگی کشف این غار داده نشده است . اما تحقیقات تا به این جا حاکی از آن است که این غار تحت تاثیر معدنی که در آن واقع شده است، شکل گرفته است .
معدن نایکا روی گسل قدیمی و اتاقی از ماگما قرار دارد. ماگما آب زیر زمینی را گرم می کند. این آب با مواد معدنی که حاوی مقدار زیادی گچ می باشند ، اشباع شده است .فضای تو خالی غار با آب داغ غنی از مواد معدنی پر شده و برای مدت ۵۰۰٫۰۰۰ سال به همین شکل مانده است.
گچ سولفات هیدراته با سرعت بسیار پایینی طی ۵۰۰٫۰۰۰ سال متبلور شده و کریستال (بلور) عظیم الجثه ای را که امروز می بینیم ، شکل داده است.
کلید این فرآیند شامل ، نشر آرام اکسیژن از آب سطحی خنک با تراکم پایین به آب زمینی گرم با تراکم بالا بوده است . طی این مدت دمای آب در حدود ۵۰ درجه سانتی گراد ثابت مانده . این شرایط منجر به رشد کریستال ها شده است و این روند تا زمانی که معدنچیان وارد غار شدند ، ادامه یافت. در نتیجه تخلیه آب داخل غار از سوی معدنچیان و ورود هوای خنک تر به درون غار ، رشد کریستال ها متوقف گشته و هر ساله از دمای این منطقه کاسته می شود .

معدن نایکا در مرکز ایالت « Chihuahua » در شمال مکزیک قرار گرفته است . یکی از فعال ترین و پربازده ترین معادن سرب ، نقره و روی در مکزیک است که به خاطر کریستال های سلنیومی خارق العاده اش شهرت یافته است .
این معدن با کریستال های گچی عظیم الجثه اش «ملکه کریستال های غول پیکر» نامیده می شود .
این معدن از این جهت در داستان غار کریستالی حائز اهمیت است که کشف این غار زمانی صورت گرفت که عده ای از معدنکاران در معدن نایکا در حال حفاری بودند و به صورت اتفاقی غاری را یافتند که کریستال های غول پیکری داشت.
این غار در سال ۱۹۹۹ زمانی که معدن کاران معدن نایکا در حال کندن تونل بودند کشف شد .
بعد از کشف غار، با مته دالانی را به سوی غار کریستال ایجاد کردند البته ، با ترس از آن که آبی که در غار بود به بیرون ریخته شود ، همان آبی که کریستال ها را به وجود آورده بود .
همچنین در اکتشافات بعدی غار های دیگری با نام های غار چشم ملکه و غار شمع ها کشف شد . البته در معدن نایکا غار دیگری با نام غار شمشیرها وجود دارد که بعد از غار کریستال کشف شده بود .

غار شمشیرها

غار چشم ملکه

غار شمع ها